4 soorten beleggingsstrategieën voor aandelenmarkten – Investeren, speculatie, trading en indexen

4 soorten beleggingsstrategieën voor aandelenmarkten – Investeren, speculatie, trading en indexen

Trading is een relatief recent fenomeen dat mogelijk gemaakt wordt door de technologie van communicatienetwerken en de ontwikkeling van de papieren stock ticker. Details van aandelen transacties – aandelen symbolen, het aantal aandelen en prijzen – werden verzameld en verzonden op papier strips naar machines in makelaarskantoren in het hele land. Gespecialiseerde medewerkers die hun geheugen-, papier- en potloodnotities gebruiken en analytische vaardigheden zouden de tapes “lezen” en bestellingen plaatsen om aandelen te kopen of te verkopen namens hun werkgeversfirma’s.

Als jonge leerling op Wall Street in de vroege jaren zestig, herinner ik me dat de grijze, bescheiden oude mannen gebogen zijn en zich concentreren op de inch-brede tapes die rechtstreeks in hun handen van de ticker spoelen. Aangezien de technologie verbeterd is om directe elektronische toegang tot prijscijfers en directe analyses te bieden, werd het mogelijk om voor individuele beleggers handel te doen – het kopen en verkopen van grote aandelenposities om kortetermijnwinst op te vangen.

Terwijl de term “beleggen” vandaag wordt gebruikt om te beschrijven voor iedereen en iedereen die een beveiliging koopt of verkoopt, hebben economen zoals John Maynard Keynes de term op een restrictievere manier toegepast. In zijn boek, “De algemene theorie van werkgelegenheid, rente en geld,” keynes onderscheidde tussen investeringen en speculatie. Hij beschouwde de voormalige als een voorspelling van de winst van een onderneming, terwijl de laatstgenoemde probeerde om de investeerderspsychologie te begrijpen en het effect op de aandelenkoersen te hebben.

Benjamin Graham – die sommigen beschouwt als de vader van veiligheidsanalyse – kwam akkoord en schreef dat het verdwijnen van het onderscheid tussen de twee ‘een zorgwekkend’ was in zijn 1949 boek The Intelligent Investor. Terwijl Graham de rol van speculanten erkende, voelde hij dat “er waren veel manieren waarop speculatie onverbiddelijk zou kunnen zijn.”

Hoewel er sprake is van waarneembare verschillen in de doelen en methoden van de verschillende filosofieën, delen hun succesvolle beoefenaars gemeenschappelijke karaktereigenschappen:

Intelligentie. Succesvolle beleggers, speculanten en handelaren moeten in staat zijn om diverse, zelfs tegenstrijdige gegevens te verzamelen en analyseren om winstgevende beslissingen te maken.
Vertrouwen. Succes op de effectenmarkt vereist vaak een positie in tegenstelling tot de meerderheid beschouwen. Zoals Warren Buffett in een redactie van New York Times geadviseerd heeft, ‘Wees bang als anderen gretig zijn en wees hebzuchtig wanneer anderen bang zijn.’ In een brief aan aandeelhouders van Berkshire Hathaway noteerde hij de Noah Rule: ‘Voorspellen van regen valt niet op. Bouw arks doet. ”
Nederigheid. Ondanks de beste voorbereiding, intentie en inspanning van de fabrikant vinden fouten plaats en verliezen onvermijdelijk plaatsvinden. Weten wanneer u terugtrekt, is even belangrijk als u weet wanneer u durft. Zoals Sir John Templeton, stichter van het gezamenlijke fondsfamilie met zijn naam, zei: “Slechts één ding is belangrijker dan het leren van ervaring, en dat leert niet van ervaring.”
Inspanning. Christopher Browne, een partner in het makelaarskantoor New York, Tweedy, Browne Company LLC en auteur van “The Little Book of Value Investing”, stelt: “Waardenbelegging vereist meer inspanning dan hersenen, en veel geduld. Het is meer grunt werk dan raketwetenschappen. “Hetzelfde geldt voor intelligente speculatie of actieve handel. Het herkennen en vertalen van prijspatronen en markttendensen vereist voortdurende zorgvuldigheid; Succes in de beurs vereist uren van onderzoek en het leren van de vaardigheden om succesvol te zijn.

1. Investeren

investeren

Beleggers zijn van plan om langdurige eigenaars van de bedrijven te zijn waarin zij aandelen aanschaffen. Na het selecteren van een bedrijf met wenselijke producten of diensten, efficiënte productie- en leveringssystemen en een slimme managementteam, verwachten ze te profiteren, aangezien het bedrijf inkomsten en winst in de toekomst groeit. Met andere woorden, hun doel is om de grootste toekomstige winststroom te kopen voor de laagst mogelijke prijs.

Op 26 mei 2010 heeft Warren Buffett, voor de Financial Crisis Enquiry Commission, zijn motivering verklaard in het kopen van een beveiliging: “U kijkt naar het actief zelf om uw beslissing te bepalen om nu wat geld uit te leggen om later meer geld terug te krijgen … En je maakt het niet echt uit of er een citaat is. ‘Wanneer Buffett investeert, geeft het er niet om of ze de markt al een paar jaar afsluiten, omdat een investeerder naar een bedrijf kijkt naar wat het zal produceren , Niet wat iemand anders bereid zou zijn om voor de voorraad te betalen.

Beleggers gebruiken een waarderingstechniek, bekend als ‘fundamentele of waardeanalyse’. Benjamin Graham is gecrediteerd met de ontwikkeling van fundamentele analyse, waarvan de technieken al bijna een eeuw vrijwel ongewijzigd zijn gebleven. Graham was vooral betrokken bij de statistieken van bedrijven.

Volgens professor Aswath Damodaran aan de Stern School of Business aan de Universiteit van New York, ontwikkelde Graham een ​​reeks filters of schermen waarmee hij onderwaardeerde effecten kan identificeren:

PE van de aandelen lager dan de inverse van de opbrengst op Aaa Corporate Bonds
PE van de voorraad minder dan 40% van zijn gemiddelde PE over de laatste vijf jaar
Dividend rendement groter dan tweederde van het Aaa Corporate Bond Yield
Prijs minder dan tweederde van de boekwaarde
Prijs minder dan tweederde van de nettovermogen
Schuld-eigen vermogen (boekwaarde) moet minder dan een zijn
Bedragsmiddelen groter dan twee keer kortlopende verplichtingen
Schuld minder dan tweemaal netto bedrijfsmiddelen
Historische groei in EPS (over de laatste 10 jaar) groter dan 7%
Niet meer dan twee jaar negatieve winst over het afgelopen decennium

Warren Buffett, een leerling en werknemer van Graham’s firma tussen 1954 en 1956, verfijnde Graham’s methodes. In een brief van 1982 aan aandeelhouders van Berkshire Hathaway waarschuwde hij zowel managers als beleggers om te begrijpen ‘boekhoudnummers zijn het begin, niet het einde van de bedrijfswaardering’.

Buffett zoekt bedrijven met een sterk concurrentievoordeel, zodat het bedrijf jaar na jaar winst kan maken, ongeacht de politieke of economische omgeving. Zijn perspectief wanneer hij besluit om te investeren is altijd langdurig. Zoals hij uitgelegd in een andere aandeelhoudersbrief, “Onze favoriete vasthoudperiode is voor altijd.”

Morning star beschouwde Philip Fisher als “een van de grote investeerders van alle tijden” – als zodanig is het niet verbazingwekkend dat hij met Buffett en Graham was overeengekomen, en liever een lange holdingsperiode heeft. In een journalistieke blad van de Amerikaanse Vereniging van Individuele Investeerders (AAII) van september 1996 wordt Fisher gecrediteerd met de aanbeveling dat “beleggers een driejarige regel gebruiken om resultaten te beoordelen als een aandelen de markt onderpresteerder, maar er is niets anders gebeurd De oorspronkelijke opvatting van de belegger. “Na drie jaar als het nog steeds onderpresteren, beveelt hij aan dat beleggers de voorraad verkopen.

Beleggers proberen hun risico’s te verminderen door alleen die bedrijven te selecteren en te kopen waarvan de aandelenkoers lager is dan de intrinsieke waarde, een theoretische waarde die wordt bepaald door middel van fundamentele analyse en vergelijking met concurrenten en de markt als geheel. Beleggers verminderen ook het risico door hun aandelen te diversifiëren naar verschillende bedrijven, industrieën en geografische markten.

Zodra u een positie heeft genomen, zijn beleggers tevreden om voorraden uitvoerende aandelen te houden. Fisher hield Motorola (MOT) van zijn aankoop in 1955 tot zijn dood in 2004; Buffett heeft in 1987 aandelen van Coca-Cola (KO) gekocht en heeft publiekelijk gezegd dat hij nooit een aandeel zal verkopen.

Sommige marktdeelnemers kunnen overwegen een beleggingsfilosofie gebaseerd op conservatieve voorraden met lange houdingsperiodes die verouderd en vervelend zijn. Zij zouden het goed doen om de woorden van Paul Samuelson, Nobel winnaar in de economische wetenschappen, te herinneren die adviseerde: “Investeren zou meer moeten zijn als het kijken naar verf droog of gras groeien. Als u opwinding wilt, neem $ 800 en ga naar Las Vegas. ‘

2. Speculatie

speculatie

Beer markt en bull market aandelen
Volgens Philip Carret, auteur van “The Art of Speculation” in 1930 en oprichter van een van de eerste onderlinge fondsen in de Verenigde Staten, is speculatie de “aankoop of verkoop van effecten of grondstoffen in de verwachting om te profiteren van fluctuatie in hun prijzen. Garret combineerde de fundamentele analyse die door Benjamin Graham werd populair met de begrippen die door vroege bandlezers zoals Jesse Lauriston Livermore werden gebruikt om de algemene marktprijsontwikkelingen te identificeren.

Milton Friedman, die in 1960 in Defense of Destabilizing Speculation opschreef, merkt op dat veel van het publiek gelijk is aan speculatie met gokken, zonder waarde als investeringsfilosofie. Friedman betoogt echter dat speculanten vaak een informatievoordeel hebben ten opzichte van anderen, waardoor ze winst kunnen maken als anderen minder deskundig verliezen. Met andere woorden, speculatie kan worden gedefinieerd als het kopen en verkopen van effecten op basis van een waargenomen voordeel in informatie.

Paul Mladjenovic, een gecertificeerde financiële planner (CFP) en de auteur van vier edities van “Stock Investing for Dummies,” legde het beste speculatiepunt uit: “Je zet je geld waar je denkt dat de rest van de markt hun Geld – voordat het gebeurt. ”

Jesse Lauriston Livermore, genaamd de ‘meest levendige Amerikaanse Amerikaanse aandelenhandelaar’ in een artikel van 1940 TIME, ontwikkelde zijn vaardigheden om aandelen te kopen en te verkopen in emmer winkels – ongereguleerde bedrijven die gelijkwaardig waren aan de off-track weddenschappen van vandaag, waar klanten inzetden op De prijsbeweging van de aandelen, volgens Bloomberg. Geen effecten veranderden handen en de transacties hebben geen effect op de aandelenkoersen op effectenbeurzen. Livermore’s mogelijkheid om patronen op te sporen en te interpreteren in de beweging van de aandelenkoersen, maakte hem snel persoonlijk non-grata in de winkels, net zoals kaarttellers zijn verbannen van de casino’s van Las Vegas en Atlantic City.

Maar Livermore’s focus op aandelenprijzen en de patronen van hun prijswijzigingen zorgde ervoor dat hij “pivot points”, nu bekend als niveau van ondersteuning en weerstand, identificeerde, die zijn koopt en verkoopt. Hij kocht voorraden als ze terugvonden van een ondersteuningsniveau en verkocht ze toen ze een weerstandsniveau benaderden. Livermore begreep dat aandelen zich in de trends bewegen, maar zouden snel de richting kunnen veranderen, afhankelijk van de stemming van beursgenoten. Bijgevolg heeft hij in zijn boek “Reminiscences of a Stock Operator” gepleit voor een strategie om snel verliezen te verliezen en winsten te laten lopen.

Andere leveranciersregels van Livermore omvatten de volgende:

Koop stijgende aandelen en verkoop vallende aandelen.
Handel alleen wanneer de markt duidelijk bullish of bearish is; Handel dan in zijn algemene richting.
Nooit gemiddelde verliezen door meer te kopen van een voorraad die is gevallen.
Ontmoet nooit een marge oproep – ga uit de handel.
Ga lang als de voorraden een nieuwe hoogte bereiken; Verkoop kort als ze een nieuwe laag bereiken.
Livermore merkte ook op dat de markten nooit verkeerd zijn, hoewel meningen vaak zijn. Als gevolg daarvan waarschuwde hij dat geen handelsstrategie 100% van de tijd winst zou kunnen geven. Livermore en anderen die een soortgelijke filosofie volgen, zijn bereid om op de markt te zijn – uit de markt – tot een winstgevendheid duidelijk blijkt.

De technieken die Livermore ontwikkelde ontwikkelde zich in wat nu bekend staat als technische analyse door de leverpunten van Livermore uit te breiden tot meer esoterische prijs- en volumepatronen van prijswijzigingen zoals hoofd- en schouders patronen, bewegende gemiddelden, vlaggen, wimpers en relatieve sterkte indicatoren. Technici onder leiding van John Magee en Roberts Edwards – auteurs van wat veel beweren dat ze de bijbel zijn van prijsspeculatie, “Technical Analysis of Stock Trends” – beweren dat het grootste deel van de informatie die “fundamentalisten [beleggers] studie verleden tijd hebben geschiedenis, al uit Datum en steriel, omdat de markt niet geïnteresseerd is in het verleden of zelfs in het heden! Kortom, de door de markt zelf vastgestelde koopprijs begrijpt alle fundamentele informatie die de statistische analist kan hopen te leren (enigszins is hij misschien geheim van hem, alleen bekend bij een paar insiders) en nog veel meer behalve van gelijke of Nog groter belang. ”

De onderliggende veronderstelling van speculatie of technische analyse is dat patronen zich herhalen, zodat een beoordeling van verleden en actuele prijzen, goed geïnterpreteerd, toekomstige prijzen kan projecteren. De aanname werd in 1970 uitgedaagd door Eugene Fama, professor financiën aan de Universiteit van Chicago en een Nobelprijswinnaar, met de publicatie van zijn artikel “Efficient Capital Markets: Een Review of Theory and Empirical Work” in het Journal of Finance. Fama stelde voor dat effectmarkten uiterst efficiënt zijn en dat alle informatie al in de prijs van de beveiliging verdisconteerd is. Als gevolg hiervan stelde hij voor dat geen fundamentele noch technische analyse zou helpen een belegger meer rendementen behalen dan een willekeurig geselecteerde portefeuille van individuele aandelen.

Zijn ideeën werden populair ingekapseld als de efficiënte markthypothese (EFH). Dr. Burton Malkiel – econoom, decaan van de Yale School of Management en auteur van “Random Walk Down Wall Street” verdedigt de hypothese, terwijl hij kritici van EFH erkent. Hij beweert dat aandelenmarkten “veel efficiënter en veel minder voorspelbaar zijn dan sommige wetenschappelijke papieren zouden hebben, zouden wij geloven … [het gedrag] van de aandelenkoersen geen portefeuillehandelskansen creëert waarmee beleggers buitengewone risicogerichte opbrengsten kunnen verdienen.”

Terwijl de academische strijd over EFH blijft, blijven aanhangers van technische analyse – speculanten – de filosofie als de beste manier om optimale momenten van koop en verkoop te kiezen.

3. Handel

handel
Vooruitgang in technologie, lagere commissies en het verschijnen van online makelaars hebben mensen in staat gesteld om gereedschappen en systemen in te zetten die steeds meer verfijning hebben om de markt te volgen en te interpreteren. Individuen en Wall Street-bedrijven hebben een nieuwe handelsfilosofie omarmd, met veel inzet van kunstmatige intelligentieprogramma’s en complexe algoritmen om grote voorraadposities in microseconden te kopen en te verkopen.

Een handelaar is iemand die effecten koopt en verkoopt binnen een korte periode, vaak een positie minder dan een enkele handelsdag. Sterker nog, hij of zij is een speculator op steroïden, die constant op zoek bent naar prijsvolatiliteit die een snelle winst en het vermogen tot de volgende kans mogelijk maakt. In tegenstelling tot een speculator die pogingen om toekomstige prijzen te proberen, richten traders zich op bestaande trends, met als doel een kleine winst te maken voordat de trend eindigt. Speculanten gaan naar het treinstation en treinen voordat ze beginnen; Handelaars haasten de concourse op zoek naar een trein die beweegt – hoe sneller, hoe beter – en hop op, in de hoop op een goede rit.

Het grootste deel van de handel vindt plaats via de geprogrammeerde systemen van financiële instellingen om prijstendens en bestellingen te analyseren. Emotie wordt verwijderd uit de koop-verkoop beslissing; Trades worden automatisch ingevoerd als en wanneer specifieke criteria worden bereikt. Soms aangeduid als “algoritmische of high-frequency trading (HFT),” kunnen de rendementen buitengewoon hoog zijn. Een wetenschappelijke studie van HFT’s uit 2016 heeft aangetoond dat vaste kosten van HFT-bedrijven one last zijn, zodat bedrijven die vaker, meer winst maken dan bedrijven met minder transacties met handelsrendementen van 59,9% tot bijna 377%.

Het effect van high-frequency trading en de bedrijven die zich bezighouden met de activiteit blijven controversieel. In een rapport van 2014 Congres-onderzoeksrapport worden gedetailleerde voorbeelden van prijsmanipulatie en illegale handelsmethoden beschreven, zoals gedetailleerd in het boek ‘Flash Boys’ van Michael Lewis. Geautomatiseerde handel vermindert de liquiditeit van de markt en verergert de grote marktstoringen, zoals 6 mei 2010, marktcrash en herstel. Het industriële gemiddelde van Dow Jones is in 36 minuten 998,5 punten gedaald (9%). Een soortgelijke crash gebeurde 24 augustus 2015 toen de Dow meer dan 1000 punten op de markt viel. De handel werd gedurende de dag meer dan 1.200 keer gestopt om de markten te kalmeren.

Hoewel weinig particulieren de financiële mogelijkheden hebben om de handelsgewoonten van de grote instellingen te volgen, is de daghandel een populaire strategie in de aandelenmarkt geworden. Volgens een California Western Law Review-rapport blijft de daghandel aanhangers aantrekken, hoewel 99% van de daghandelaars vermoedelijk uiteindelijk geen geld meer hebben en ophouden. Velen worden daghandelaars door de toewijding van trainingsondernemingen voor daghandel, een ongereguleerde industrie die profiteren van de verkoop van instructies en geautomatiseerde handelssoftware aan hun klanten. De verkoopmaterialen impliceren dat de software vergelijkbaar is met de geavanceerde, dure softwareprogramma’s van de grote handelaren, zoals Goldman Sachs.

Daghandel is niet makkelijk, noch voor iedereen. Volgens Chad Miller, managing partner van Maverick Trading, “iedereen verheerlijkt het [daghandel], maar het is hard werk … je kan niet alleen de computer aanzetten en een voorraad kopen en hoop dat je geld verdient.” Daghandel houdt in het algemeen tientallen Van de handelingen elke dag, in de hoop op kleine winst per handel, en het gebruik van marge – geleend geld – van de makelaar. Daarnaast worden margehandelaars die vier of meer keer per dag over een periode van vijf dagen een specifieke beveiliging kopen en verkopen, gekenmerkt als “patroondaghandelaars” en onderworpen aan speciale marge regels met een vereiste eigen vermogen van tenminste $ 25.000.

Ondanks het aantal nieuwe marktdeelnemers die jaarlijks op de markt komen, ontmoedigen veel effectenbedrijven en adviseurs de strategie openlijk. De Motley Fool beweert dat “daghandel niet alleen is als gokken; Het is alsof gokken met het dek tegen je gestapeld wordt en het huis slaat een goed stukje winst van de top af. ‘

4. (Index Fund Investing) – een nieuwe filosofie

mutual-funds

Gefrustreerd door inconsistente retourneren en de tijdseisen om een ​​fundamentalistische of speculator strategie effectief uit te voeren, hebben veel effectenkopers zich bezig geweest met professioneel portefeuillebeheer via beleggingsfondsen. Volgens het Profiel van de Mutual Fund Aandeelhouders van 2015 van het Beleggingsonderneming, bezat bijna 91 miljoen particulieren een of meer onderlinge fondsen tegen het midden van 2015, die een vijfde van de financiële activa van huishoudens vertegenwoordigen. Helaas heeft het Instituut meegemaakt dat er weinig fondsbestuurders de markt over een langere periode kunnen bestrijden. Volgens de New York Times, “De waarheid is dat zeer weinig professionele beleggers in de loop van die jaren in de loop der jaren [2010-2015] beter hebben kunnen presteren dan de stijgende markt.”

Beïnvloed door de studies van Fama en Samuelson, heeft John Bogle, voormalig voorzitter van de Wellington Management Group, de Vanguard Group opgericht en het eerste passief beheerde indexfonds in 1975 opgericht. Nu bekend als de Vanguard 500 Index Fund Investor Shares met een minimuminvestering van $ 3.000, het is de voorloper van veel soortgelijke indexfondsen die door Vanguard worden beheerd – waaronder het grootste indexfondsen ter wereld, de Vanguard 500 Index Fund Admiral Shares, met een activa van $ 146,3 miljard en een minimum investeringsvereiste van $ 10.000.

Ondanks de industriële sceptici over indexinvesteringen was Bogle’s vertrouwen in indexinvesteringen ingeschakeld. De volgende uitspraken geven zijn opvattingen uit en vormen de basis van zijn boek “Het kleine boek van gemeenschappelijke zin belegging: de enige manier om uw eerlijke aandelen van de aandelenmarkt te garanderen.”

Beleggers als een groep kunnen de markt niet beter uitvallen omdat ze de markt zijn.
Beleggers als een groep moeten de markt onderpresteren, omdat de kosten van deelname – grotendeels bedrijfskosten, adviesprijzen en transactiekosten voor de portefeuille – een directe aftrek vormen van de terugkeer van de markt.
De meeste professionele managers slaan er niet op om passende markten te overschrijden, en degenen die zelden doen, herhalen in het vervolg hun succes in het verleden.
Het fonds werd aanvankelijk belachelijk gemaakt door “Bogle’s Folly”, waaronder Forbes in een artikel van mei 1975, getiteld “A Pest on Both Houses.” (Het tijdschrift heeft officieel het artikel van Forbes-schrijver William Baldwin in een artikel van 26 augustus 2010 teruggetrokken.) De voorzitter van Fidelity Investments, Edward C. Johnson III, twijfelde aan het succes van het nieuwe indexfonds en zei: “Ik kan niet geloven dat de grote massa van beleggers tevreden zal zijn met alleen gemiddelde rendementen. De naam van het spel is het beste. “Fidelity heeft vervolgens in 1988 zijn eerste indexfonds – het Spartan 500 Index Fund – aangeboden en biedt vandaag meer dan 35 indexfondsen.

Met het succes van index-beleggingsfondsen is het niet verwonderlijk dat beursgenoteerde fondsen (ETF’s) 18 jaar later opkomen met de kwestie van de S & P 500 Depository Receipt (de ‘spider’ voor korte tijd genoemd). Net als de passieve indexfondsen volgen ETF’s diverse beveiliging- en grondstoffenindexen, maar verhandelen ze op een uitwisseling als een gewone aandelen. Eind 2014 meldde de ICI dat er 382 indexfondsen waren met een totale activa van 2,1 biljoen dollar.

Meerdere studies hebben Bogle’s bewering bevestigd dat het verslaan van de markt vrijwel onmogelijk is. Dr Russell Wermers, een financiële professor aan de Universiteit van Maryland en een coauthor van “False Discoveries in Mutual Fund Performance: Meet Luck in Estimate Alphas”, beweerde in een artikel in The New York Times dat het aantal fondsen dat de Markt over hun gehele geschiedenis is zo klein dat de weinigen die “geluk hadden” net zo gelukkig waren. Hij gelooft dat het proberen om een ​​fonds te kiezen die de markt beter zou presteren, is bijna hopeloos.

Warren Buffett. De Zaak van Omaha, in zijn aandeelhoudersbrief van Berkshire Hathaway van 1996, schreef: “De meeste institutionele en individuele beleggers vinden de beste manier om gewone aandelen te bezitten, door middel van een indexfonds dat minimale kosten oplevert.”
Dr. Charles Ellis. Ellis heeft in 2014 in het Journal of Financial Analysts in het Financial Analysts Journal geschreven: “De langetermijngegevens geven herhaaldelijk aan dat beleggers zouden profiteren door over te schakelen van actieve prestaties die investeren in low-cost indexering.”
Peter Lynch. Lynch adviseerde in een artikel van 2 april 1990 in een artikel van Barron dat “de meeste beleggers beter in een indexfonds zouden zijn.”
Charles Schwab. De oprichter van een van ‘s werelds grootste kortingsmakelaars, Schwab beveelt aan dat beleggers “indexfondsen kopen. Het lijkt misschien niet veel actie, maar het is het slimste wat je moet doen. ‘
Aanhangers van beleggingsindex worden soms ‘Bogel-heads’ genoemd. Het concept van het kopen van indexfondsen of ETF’s in plaats van individuele effecten omvat vaak asset allocation – een strategie om risico’s in een portefeuille te verminderen. Het bezit van een verscheidenheid aan activaklassen en het periodiek balanceren van de portefeuille om de initiële toewijzing tussen klassen te herstellen, vermindert de algemene volatiliteit en zorgt voor een regelmatige oogst van portefeuillewinsten.

In de afgelopen jaren is een nieuw type professioneel management op deze principes – robo-adviseurs – gewild geworden. De nieuwe adviseurs suggereren portefeuille investeringen en proporties van elk toegewezen in ETF’s op basis van de leeftijd en de doelstellingen van de cliënt. Portefeuilles worden automatisch gecontroleerd en opnieuw gebalanceerd voor kosten die aanzienlijk lager zijn dan traditionele beleggingsbeheerders.

Eindwoord

De winst van de aandelenmarkt kan onduidelijk zijn, vooral op korte termijn. Als gevolg daarvan zoeken degenen die hun rendementen willen maximaliseren zonder dat ze onnodig risico lopen, voortdurend op zoek naar de perfecte strategie om hun activiteiten te begeleiden. Tot nu toe heeft niemand een beleggingsfilosofie of -strategie ontdekt of ontwikkeld die 100% van de tijd geldig is. Beleggingsgoeroes komen en gaan, geprezen voor hun verstand tot het onvermijdelijke gebeurt en ze worden lid van het rooster van eerder vernederde experts. Niettemin zal het zoeken naar een perfecte beleggingsfilosofie doorgaan.

Als deelnemer op de effectenmarkt moet u erkennen dat het bezitten van effecten stress kan zijn. Net zoals u de gebeurtenissen van morgen niet weet en hoe beleggers op nieuws en geruchten reageren, heeft u geen zekerheid van de winst op de aandelenmarkt. Zo geniet van die dagen wanneer geluk en doelen samenkomen, maar onthoud en bereid je voor de tijden van teleurstelling, want ze zullen veel zijn.

Wat leidt je beslissingen om effecten te kopen en te verkopen? Heb je succes gehad met een van de bovenstaande filosofieën?

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *